posted on 11 Dec 2007 17:46 by lunar-knight
ไวรัส กำลังคุกคาม กัดกิน ร่างกายฉันราวกับมะเร็งร้าย มันค่อยๆลุกลามไปทั่วทั้งร่างกาย แพทย์ผู้เชี่ยวชาญ กล่าวว่าเป็นไวรัสสายพันธ์ใหม่นี้ อาการเริ่มแรกของมัน คือ
๑ อัตรากรเต้นของหัวใจ จะสูงจนผิดปกติ หาก เมื่อรู้สึกว่า หัวใจของคุณเต้นถี่เร็วกว่าเคย รีบไปพบแพทย์ ทันที
๒ อันตราการรับรู้ จะเสื่อมถอย คุณ จะรู้สึกว่าโลกทั้งโลกของคุณ เหมือนภาพที่รับไม่ชัดเจน อาจจะมีการแทรกแซงของภาพอื่นเข้ามาแทนที่
๓ คุณจะมีอาการทางประสาทอ่อนๆ คุณจะทั้งหัวเราะอย่างบ้าคลั่งและในขณะเดียวกัน คุณจะร้องให้ไปด้วย สำหรับอาการนี้ ทางคณะแพทย์ ขอแนะนำ ให้หยุด ฟังเพลง รัก ทุกชนิด เพราะมันอาจทำให้อาการของคุณแย่ลงกว่าเดิม
๔ หาก ไวรัส ชนิดนี้ ได้ครอบครองทั้งร่างกาย แล้ว คุณจะไม่สามารถทำลายมันได้อีกเลย เพราะหากมันถูกขจัดออก มันจะหยุดการเต้นของหัวใจคุณไปด้วย
ไวรัสนี้แพร่กระจายได้ในหลายทาง
๑ ทางสายตา หากคุณ สบตากับใครบ่อยครั้งและ ครั้งละนานๆแล้วละก็ เขาคนนั้นมีอัตราเสี่ยงในการติดเชื้อสูงมาก
๒ ทางปาก แม้แต่การพูดกับใคร คุณก็มีสิทธิ์ เพาะเชื้อของคุณ ในตัวเขาได้เช่นกัน
๓ ทาง สัมผัส หากคุณเป็นผู้ติดเชื้อไวรัสแล้วหล่ะก็ อย่าคิดแม้แต่จะ สนิท หรือเข้าใกล้ เขาเป็นอันขาด เพราะ ไวรัส สามารถส่งตรงจากหัวใจคุณไปสู่เขาคนนั้นได้ อย่างรวดเร็วและไม่น่าเชื่อ
ไวรัส ชนิดนี้ได้ รับการขนามนามอย่างไม่เป็น ทางการ ว่า
Roza Virus
คำเตือน ไวรัสชนิดนี้ อาจจะอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกับตัวคุณก็ได้ พึงระวัง
edit @ 11 Dec 2007 19:24:19 by lunar
posted on 04 Dec 2007 16:00 by lunar-knight
คุณมีกระเป๋าสตางค์ มากี่ใบแล้ว แล้วใบเก่าๆของคุณหล่ะ ยังเก็บมันไว้ดีอยู่หรือเปล่า เมื่อไม่นานมานี้ อาจจะเป็นโชคชะตา ที่วิ่งวนเหมือนแกนโลก ทำให้ฉันได้มีโอกาสพบคนเก่าๆ ความรู้สึกเดิมๆ กลิ่นอายแห่งความหลัง จึงเริ่มตลบอบอวนและมีอิทธิพลต่อฉันอีกครั้ง จู่ๆ กระเป๋าที่ฉันทิ้งขว้างเมื่อหมดประโยชน์ ก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้า อดไม่ได้ที่จะเปิดมันดู สลิปเก่าๆ ยังคงค้างอยู่ในนั้น บัตรลดของร้านหนังสือที่หมดอายุ รูปเพื่อนตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ แล้ว นามบัตรของใครกัน ชื่อไม่คุ้นเลย ทำไมทั้งที่เป็นกระเป๋าใบเก่า แต่เหมือนกับได้เปิดนิยายเล่มใหม่ที่ไม่เคยได้อ่าน ใบเสี่ยงทายสีเหลืองซีด ถูกซุกซ่อนไว้ ในมุมหนึ่งของกระเป๋า เนื้อความเขียนไว้ว่า ฉันจะได้พบความสุขในปีหน้า แล้วปีไหนกันหล่ะที่ฉันมีความสุข ปีที่แล้วหรือปีก่อนหน้ากัน ฉันจำไม่ได้แล้ว อ้าว นั่นรูปของฉันโห ผมสั้นกุดเลย เอ๋อๆดีเหมือนกันนะ หน้าขำจัง ตอนนั้นฉันคิดอะไรอยู่ถึงได้ตัดผมทรงนั้น นึกออกแล้ว ตอนนั้นฉันบ้าดาราคนนึงเลย ทำผมเดียวกันกับเขา ทำไปได้นะเนี่ย เราอาจจะไม่ได้ เก็บความทรงจำเหล่านี้ไว้กับตัวแต่ ความทรงจำก็ไม่ได้จางหายไป เพียงแต่มันอยู่อย่างเงียบๆ รอบตัวเรา ทุกอณู ทุกก้าวที่เราเดินผ่าน กระเป๋าใบเก่า ทำให้ฉันนึกถึงตัวเองที่เคยเป็นได้ ถึงจะย้อนเวลากลับไปไม่ได้ แต่ชั่วแวบหนึ่งฉันก็ได้ เห็นอดีตของตัวเองจริงๆ
posted on 04 Nov 2007 21:42 by lunar-knight
ฉันฝัน ฝันร้ายมาก จนเหงื่อไหลท่วมตัว จนไม่อาจจะนอนหลับได้อีกต่อไป ความฝันของฉันหลอกหลอนฉันทุกชั่วโมงยาม ทุกเวลา จนไม่กล้าแม้แต่จะกระพริบตา ในฝันของฉัน ฉันกำลังฝัน และในขณะที่ฉันกำลังฝัน ฉันยังคงฝัน และในฝันนั้นฉันก็ยังฝันอยู่ ฉันตื่นขึ้นมาครั้งแล้ว ครั้งเล่า ตบตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันก็ยังไม่สามารถออกจากฝันได้ ฉันได้แต่ร้องตะโกนออกมาอย่างอึดอัด จนแม่ ตื่นขึ้นมาเพื่อปลุกฉัน ฉันสะดุ้งตื่นอย่างดีใจ ที่ตื่นขึ้นมา แต่แล้วความดีใจก็อยู่ได้ไม่นาน เมื่อภาพของแม่เลือนหายไปกับตา และเวลานั้นเองทำให้ฉันได้รับรู้ว่า ฉันยังคงอยู่ในความฝัน ในนั้นฉันวิ่งวนไปมา ลืมตาขึ้นมาหลายครั้ง แต่ทุกๆครั้งฉันกำลังฝันอยู่ ทุกคนที่ฉันรู้จักอยู่ในความฝัน คนที่ฉันไม่รู้จักก็อยู่ในความฝัน เมื่อไหร่ฉันจะตื่น หรือจะต้องหลับตลอดไป ความเย็นที่สัมผัสบนใบหน้าทำให้ฉันสะดุ้งและลืมตา ลืมตาครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่ได้นับ ฉันเห็นตัวเองกำลังนั่งอยู่หน้าบ้านที่ฝนกำลังสาด แสงสว่างทำให้ฉันปวดตา ฉันเดินเข้ามาในบ้าน และยังคงสับสน นี่คือความฝันหรือความจริงกันแน่ ฉันเดินมองหา ได้ยินเสียงพี่ของฉันดังมาจากหลังบ้าน ตะโกนโหวกเหวกโวยวายเหมือนเคย ไม่สิไม่ใช่ เป็นไปไม่ได้ พี่ฉันไม่ได้อยู่ที่นี่ ฉันยังฝันอยู่ ตอนนี้ฉันเริ่มร้องให้ทำอะไรไม่ถูกวิ่งวนไปรอบๆบ้าน มองหาทางออกแต่ก็ไม่มี ฉันกำลังถูกขัง ถูกขังในความฝันของตัวเอง ฉันกลัวมาก กลัวว่าจะไม่ตื่น ฉันพยายามสะบัดตัวไปมาเพื่อเรียกสติแต่มันก็ไร้ผล ฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันอยู่ในห้องน้ำ กำลังแปรงฟัน มองหน้าและผมที่ยุ่งเหยิงของตัวเองในกระจก ฉันรีบแต่งตัวลงไปข้างล่าง ไปเราให้ป้าฟังเรื่องฝันของฉัน ฉันเดินตรงไปยังห้องของป้า แล้วก็ต้องตกใจ เลือด เต็มพื้นไปหมด ฉันสะดุ้งสุดตัว เดินถอยหลังออกมา มันต้องเป็นฝันแน่ๆ ฉันยังไม่ตื่น ฉันเอาหัวกระแทกเพดานครั้งแล้วครั้งเล่า ความรู้สึกเจ็บสะท้านไปทั้งร่างกาย แต่ฉันอยากตื่นแล้ว ฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันกำลังอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ หน้าจอของมันเปิดอยู่และฉันก็เริ่มพิมพ์ เริ่มว่า ฉันฝัน
edit @ 4 Nov 2007 21:44:34 by lunar
